Η Σέριφος είναι ένα από τα πιο όμορφα κυκλαδίτικα νησιά του Αιγαίου. Είναι χαρακτηριστική η Χώρα της Σερίφου που φαίνεται σαν να έχει σκαρφαλώσει στο βουνό και εντυπωσιάζει τον επισκέπτη από το λιμάνι. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 200 μέτρων. Επίνειο είναι το Λιβάδι, ενώ άλλοι μεγάλοι οικισμοί είναι ο Κουταλάς, το Μεγάλο Λιβάδι και ο Κένταρχος. Η Σέριφος έχει 72 πανέμορφες παραλίες, με μήκος ακτών 83 χιλιόμετρα, ενώ στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.420 άτομα. Το νησί άκμασε στα τέλη του 19ου - αρχές του 20ου αιώνα, όταν εγκαταστάθηκαν μεταλλευτικές εταιρίες που εκμεταλλεύονταν το πλούσιο υπέδαφος του. Οι άθλιες συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία, τα πολλά ατυχήματα και οι εξευτελιστικοί μισθοί των εργατών οδήγησαν σε μια σειρά από απεργίες το 1915-16. Τελικά τα μεταλλεία λειτούργησαν με διακοπές έως το 1963 οπότε και εγκαταλείφθηκαν, επειδή η εξόρυξη κρίθηκε ασύμφορη, και αρκετοί οικισμοί ερημώθηκαν (στοιχεία από Wikipedia). Αυτά τα λίγα για την ιστορία του νησιού, η οποία είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αξίζει να την κοιτάξει κανείς πιο αναλυτικά.
Η Σέριφος είναι γεμάτη από μονοπάτια, πολλά από αυτά συντηρημένα και σηματοδοτημένα. Τα περισσότερα είναι λιθόστρωτα ή πάνω σε βραχώδη εδάφη με πέτρες ή χοντρό χαλίκι. Διασχίζουν σχεδόν όλο το νησί συναντώντας όμορφα χωριά, γραφικά ξωκλήσια για να πάρεις μια ανάσα με θέα το Αιγαίο, εγκαταλελειμμένες στοές μεταλλείων που μυρίζουν θειάφι και μαγευτικές παραλίες που σε προσκαλούν να βουτήξεις για να δροσιστείς. Εμείς δροσιστήκαμε για τα καλά (τα νερά ήταν κρύα και είχε συννεφιά με αέρα που δεν άφηνε τον ήλιο να σε ζεστάνει) στην παραλία της Συκαμιάς και του Αγίου Σώστη.
Το πρώτο μονοπάτι που ακολουθήσαμε είναι το μονοπάτι Παναγιά-Συκαμιά, ένα πανέμορφο μονοπάτι που ξεκινάει από το χωριό Παναγιά και καταλήγει στην παραλία της Συκαμιάς. Το GPS μας έδειξε ότι το συνολικό μήκος είναι 3,4 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά 330 μέτρα. Στα πρώτα 2 χιλιόμετρα του μονοπατιού η κατάβαση είναι πολύ αργή, αφού το μονοπάτι είναι έντονα κατηφορικό με μεγάλες κοτρόνες που δυσκολεύουν το σταθερό πάτημα. Στο τελευταίο 1,5 χιλιόμετρο, το μονοπάτι γίνεται πιο ομαλό μέχρι που ενώνεται με τοπικό χωματόδρομο που οδηγεί στη Συκαμιά.
Το μονοπάτι γίνεται χωματόδρομος πλησιάζοντας την παραλία της Συκαμιάς | www.lightgear.gr
Το δεύτερο μονοπάτι που ακολουθήσαμε ήταν το μονοπάτι Χώρα-Κένταρχος (Καλλίτσος) που αφήνει πίσω τη Χώρα έχοντας συνεχώς στα δεξιά μια μαγευτική θέα: τη θάλασσα. Το μονοπάτι είναι κατηφορικό στην αρχή, περνάει από 1 γεφυράκι και στη συνέχεια αρχίζει να ανεβοκατεβαίνει 2 λόφους μέχρι τελικά να ανηφορίσει προς το εκκλησάκι του Πάνω Σταυρού. Το σημείο αυτό είναι ότι πρέπει για να ξαποστάσει κανείς με πολύ όμορφη θέα προς τη θάλασσα, τη Χώρα και το λιμάνι.
Η πανοραμική θέα από το εκκλησάκι του Πάνω Σταυρού | www.lightgear.gr
Το GPS μας έδειξε ότι το συνολικό μήκος του μονοπατιού Χώρα-Κένταρχος (Καλλίτσος) είναι 4,3 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά 107 μέτρα και αρκετά ανεβοκατεβάσματα ενδιάμεσα. Ο χρόνος που κάναμε μέχρι τον Κένταρχο ήταν περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά με αρκετές στάσεις και πρωινό καφέ που φτιάξαμε στον Πάνω Σταυρό όπου απολαύσαμε τη θέα.
Ελπίζουμε σύντομα να ξαναεπισκεφτούμε το νησί καθώς υπάρχουν ακόμη πολλά μέρη που δεν επισκεφτήκαμε, όπως η εγκαταλελειμμένη στοά μήκους 1χλμ. στο Μέγα Λιβάδι που διασχίζει το λόφο Μουντάκι και καταλήγει στην παραλία του Καλόγερου.
Απαραίτητος εξοπλισμός
Ακόμα και σε μια τέτοια εύκολη πεζοπορία πρέπει να είστε κατάλληλα εξοπλισμένοι με ορειβατικά μποτάκια, μπατόν , αντιανεμικό ή αδιάβροχο, μια αλλαξιά με ρούχα, παγούρι με νερό (ή κάποιο φίλτρο νερού για να πιείτε από πηγή), σνακ, ένα μικρό σετ πρώτων βοηθειών, χάρτη και πυξίδα, φακό, σφυρίχτρα κ.α. Μην ξεχάσετε τα γυαλιά ηλίου και το αντηλιακό σας καθώς ο ήλιος είναι πολύ δυνατός και επιβλαβής για τα μάτια σας. Αν είστε εξοπλισμένοι σωστά αυξάνονται οι πιθανότητες να απολαύσετε την εκδρομή σας ακόμα και αν σας τύχει κάποιο απρόοπτο.
0 σχόλια